Bir zamanlar monoton hayatından sıkılan bir karga varmış. Bir gün artık canına tak etmiş karganın her şeyi geride bırakıp evinden kaçma kararı almış. Çok uzun yollar gitmiş ve sonunda bir çiftliğe varmış. Çiftliğe meraklı meraklı bakarken tavus kuşlarını görmüş. Kendisinin aksine bunların tüyleri renkli renkliymiş.

Karga, o kadar çok beğenmiş ki bunları uzaktan bakmaya dayanamayıp yanlarına gitmiş. Onlara kim olduklarını sormuş içlerinden biri bizler tavus kuşuyuz çirkin şey diye cevap verip kendi aralarında gülerek uzaklaşmışlar.

Buna çok sinirlenen karga, ne yapıp ne edip onlar gibi tüylere sahip olmalıydı. Ama şimdilik eve gitmekten başka çaresi yoktu çünkü acıkmıştı. Zaman geçtikçe bu konuyu iyice takıntı haline getiren karga, tavus kuşlarını gizli gizli izlemeye başlamış. Tavus kuşlarının kopan tüylerini görünce mutluluktan havalara uçmuş çünkü artık o tüyleri kuyruğuna yapıştırıp onlar gibi olacaktı.

Karga, uzun uğraşlar sonucu kuyruğuna yapıştırabilmiş renkli tüyleri. Karga, bunu herkes görmeliydi diye düşündü kendini beğenmiş bir şekilde diğer kargaların yanına uçtu. Onlara “bakın bakın kara çirkin kargalar, benim tüylerim hepinizden daha güzel, hepinizden tiksiniyorum” demiş. Diğer kargalar, “gak gak ” diye gülmeye başlamışlar.

Bunun üzerine karga, “komik olan ne aptal sürüsü” demiş. Diğer kargalar, “eşeğe altın semer vursalar da eşek yine eşektir” demişler. Bunun üzerine sinirlenen karga, “artık sizinle uğraşmayacağım.” deyip ayrılmış oradan. Karga, tavus kuşu gibi olacaksa eğer onlarla takılması gerektiğini düşündü. Bir yolunu bulup tavus kuşlarının arasına girdi. Başta hiçbir tavus kuşu fark etmedi onu.

Karga yeni hayatına ayak uydurmaya çalışıyordu. Onlar gibi yürüyor onlar gibi hareket ediyordu. Karga, biraz daha ileri giderek onlar gibi ses çıkarmaya çalışıyordu. Ama eski alışkanlıklardan olacaktı ki “gak! gak!” diye bağırmıştı. Bunun üzerine grubun yeni üyesine zaten ısınmamış olan tavus kuşları, karganın etrafına toplandı.

Kargaya daha yakından bakma fırsatı bulan tavus kuşları aldatıldıklarını fark edip tek tek tüylerini geri alıp kargayı kovmuşlar. Yalnız kalan karga, “ne yapayım bari bende evime döneyim diye düşünüp evine gitmiş. Diğer kargalar, giderken sövüp sayan karganın geri geldiğini görünce aralarına almamışlar. Karga, ağlayarak ormana kaçmış ve üzüntüden ölmüş.